December it is..

Elk jaar komt elke familie weer gezellig bij elkaar om te gourmetten, wijntjes te drinken, cadeautjes uit te pakken, spelletjes te doen, All You Need Is Love kijken of wat dan ook.. Kerst was dan vroeger ook altijd mijn favoriete feest. Gezellig met mama samen naar de kerk, met het gezin samen gezellige avonden hebben etcetera. Helaas is het tegenwoordig niet altijd meer zo'n pretje om kerst te vieren..

Nadat mijn moeder is overleden en ik ook geen contact meer had mijn vader, stelde kerst nog weinig voor. Natuurlijk bleef het hele kerstverhaal nog steeds prachtig, maar het was niet meer hetzelfde. De gezelligheid was voor mijn gevoel weg. Natuurlijk ben ik elk jaar bij mijn pleegouders om hier kerst te vieren (waar ze overigens heel goed in zijn), maar ook dat was anders. Het hele pleeggezin was bij elkaar, en voor mij voelde dat niet altijd even relaxed. Elk jaar weer gaat het een poosje goed, maar halverwege de dag sluit ik mezelf op omdat ik verdrietig ben of me niet op mijn gemak voel. Het zijn schatten van mensen, maar het zal altijd anders zijn dan je eigen gezin. 

Ergens hoop ik elk jaar weer dat het verdriet en de pijn minder wordt rond deze tijd, maar helaas. Ondanks het feit dat ik nu weer contact heb met mijn vader, mis ik dat gezins/familiegevoel. Natuurlijk is dat ergens ook wel weer logisch. Mijn vader zit ver weg in Turkije, dus die kan je niet zomaar "even" opzoeken. Vanmiddag maakte het me ook even heel verdrietig dat ik wist dat het bijna kerst was, maar de twee belangrijkste personen uit je leven daar dan niet bij zijn. Natuurlijk moet de band met mijn vader wederom versterken, maar dat gevoel als hij even elke dag belt is onbeschrijflijk. Het gevoel dat je geliefd bent door je eigen vader.. Nu pas besef je hoe belangrijk dat is. En natuurlijk wil ik niets overhaasten door hem nu al te zien terwijl ik net weer één week contact heb met mijn vader, maar op deze belangrijke dagen mis je hem toch. Als je al die lieve berichten krijgt van je Turkse familie, zou je spontaan op het vliegtuig springen om er naar toe te gaan, zodat je bij de mensen bent die echt om je geven.

Soms zou ik de kerstdagen het liefst overslaan. In mijn bed kruipen, een verkorte winterslaap houden en niemand zien. Helaas werkt dat ook niet en zal het verdriet er ook niet minder van worden, maar als ik een excuus had om het over te slaan, deed ik dat met alle liefde. Gelukkig heb ik rond de kerst wel veel mensen om me heen die belangrijk zijn en waardoor ik waarschijnlijk wel de nodige afleiding zal krijgen. Maar ik besef me in deze tijd wel, dat God de enige is op wie je écht kunt terugvallen in deze tijd. Hij zal mij de schouder geven om op uit te huilen in deze moeilijke kerstperiode. Gelukkig geniet ik nog wel van de prachtige kerstliederen, de mooie kerstdiensten, Serious Request en het idee dat ik dit vroeger de mooiste tijd van het jaar vond.. 

Stiekem blijf ik hopen dat het een makkelijkere tijd zal worden en ik weer zal kunnen genieten van kerst, maar tot die tijd maken we er maar gewoon het beste van en stel ik me voor dat mijn lieve mama vanuit de hemel meekijkt en meefeest. Wat zal dat een feest zijn daar!

Ik wens iedereen een gezegend kerstfeest toe! Koester de tijd die je hebt met de mensen van wie je houdt. Vergeet de echte en bijzondere reden van kerst niet! Gefeliciteerd met deze prachtige geboorte! En voor de mensen die net als ik iemand moeten missen in deze tijd: Ontzettend veel sterkte gewenst! God zal je troosten en je niet verlaten. Kom tot Hem en Hij zal je rust geven! :)

~ O come all ye faithful

Joyful and triumphant

O come ye, o come ye to Bethlehem
Come and behold Him
Born the King of angels

O come, let us adore Him
Christ the Lord