Soms lijkt het leven zo snel te gaan.. Het ene moment zit je nog samen op de bank te genieten van een glaasje wijn, lachend om alles wat je samen hebt meegemaakt. Het volgende moment zit je in het ziekenhuis naast één van de meest dierbare personen in je leven. Degene waardoor jij leeft, degene die je vroeger in slaap zong, degene van wie je altijd de warmste knuffels kreeg.. Afgelopen week was een intensieve week van afscheid nemen, naar elkaar toegroeien en loslaten. Het loslaten van mijn oma. Een groot gemis voor deze wereld. De persoon die mijn moeder heeft opgevoed, de persoon die voor mijn moeder heeft gezorgd toen ze ziek was. Mijn oma was een sterke vrouw met een levensverhaal. Een vrouw waar je respect voor hebt.. En ondanks dat haar leeftijd misschien mooi was en ze nu eindelijk weer bij haar man en dochter is, wil je de dierbaren in je leven niet kwijt. Je wilt ze koesteren en dichtbij je houden. En bij elk verlies van een dierbare word ik weer herinnerd hoe belangrijk h...
Reacties
Een reactie posten